آیا باید از کورتیزون ترسید؟ 

تزریق داروهای ضد التهابی می تواند بسیار سریع درد را کاهش دهد، اما ریسک هایی هم به همراه دارد.

 

 

اگر اغلب ماه های سال را در مسابقه یا آماده شدن برای آن می گذرانید، شک نکنید آسیب  یک روز برای شما هم اتفاق می افتد. زمانی که باید ماراتن را تمام کنید یا برای رکورد گیری پنج کیلومتر فشار بیش از اندازه به بدن خود بیاورید، برای برخی از تاندون ها، مفاصل یا عضلات مشکلاتی ایجاد می شود که به سرعت به یخ، استراحت یا سایر درمان های محافظه کارانه پاسخ نمی دهند. شما می خواهید سریعتر به تمرین ها برگردید و در آن زمان کلمه "کورتیزون" به ذهن شما خطور می کند.

کتی فیسلر، رئیس انجمن ورزشکاران پزشکی آمریکا می گوید: "کورتیزون یک داروی فوق العاده  و وحشتناک است. " کورتیزون می تواند کارهای بزرگی انجام دهد اما سواستفاده از آن نیز آسان است." بعد از تجربه کردنش، هر بار که احساس درد می کنید، دوباره می خواهید از کورتیزون استفاده کنید.از نظر پزشکی، کورتیزون یک داروی ضد التهابی است که می تواند مستقیماً به بافت آسیب دیده تزریق شود تا التهاب را کاهش دهد و امکان بازگشت سریع به عملکرد طبیعی را در بافت فراهم کند. مزیت آن این است که سریع عمل میکند و اگرچه از نظر فنی یک استروئید محسوب میشود، اما طبق قوانین ایالات متحده و بین المللی، قانونی است. کورتیزون یک داروی تقویت کننده عملکرد نیست زیرا تنها کاری که انجام می دهد کاهش التهاب و اجازه عملکرد نرمال به ورزشکار است.  

 

پنهان کردن مشکل واقعی

اینکه کورتیزون به راحتی قابل دسترس است، اتفاق خوبی نیست. مشکل این است که تزریق این ماده به هیچ وجه راه حل و درمان آسیب نیست. این کار فقط برای شما زمان میخرد تا هر چه سریعتر به مشکل اساسی که التهاب را به وجود آورده رسیدگی کنید. اگر به آن توجه نکنید، درد و التهاب دوباره بر خواهد گشت. کیم اسمیت که دوبار در المپیک نیوزیلند شرکت کرده، میگوید: "فکر میکنم این دقیقا همان اتفاقی بود که بهار سال پیش برای من افتاد." او ده روز قبل از ماراتن لندن در یک تمرین تمپو ده مایلی مصدوم شد، و حتی موقع راه رفتن احساس درد میکرد. بعد انجام معاینات، ام آر آی و مشورت با پزشک تصمیم به تزریق کورتیزون در بافت تاندون ملتهب گرفت. او می گوید: "من دو روز بعد دویدم و حالم خوب بود. "بعد از آن یک تمرین تمپو انجام دادم تا پای خود را تست کنم، و همه چیز خوب پیش رفت. " اما با رسیدن به لندن، مشکلات قبل دوباره بازگشتند. "درد پای من بدتر شد و برگشت به همان زمانی که آسیب دیده بود حتی بدتر از قبل از تزریق کورتیزون. من مطمئن نیستم که اثر کوتیزون از بین رفت، یا درد پای من را پنهان کرده بود و من داشتم روی پای آسیب دیده تمرین میکردم. به هر حال، حاضر نیستم دوباره انجامش دهم" 

 

فرسایش بافت ها

کورتیزون همچنین خطراتی را به همراه دارد. فیسلر می گوید بزرگترین اثر منفی آن این است که استفاده مکرر از کورتیزون به همان مفصل می تواند غضروف را از بین ببرد. او می گوید: " اگر فرمول تخریب زانوها را می خواهید، همین است."غضروف تنها چیزی نیست که در معرض آسیب ناشی از کورتیزون می باشد. فیسلر می گوید: "کورتیزون می تواند تاندون ها را نیز تضعیف کرده و خطر پارگی را افزایش دهد." "هیچ کس نباید تزریق کورتیزون را برای یک تاندون انجام دهد."ویلیام رابرتز، مدیر پزشکی ماراتن Twin Cities  و رئیس پیشین کالج پزشکی ورزشی آمریکا، با این مستندات موافق است. او می گوید: "من اطراف تاندون های اصلی تزریق نمی کنم چون در صورت پارگی تاندون های اصلی، نتایج فاجعه بار است."یکی دیگر از عوارض جانبی احتمالی کورتیزون ، آتروفی چربی زیر پوستی است که برای بازگشت به حالت طبیعی ممکن است سالها طول بکشد. برای مثال ، تزریق کورتیزون برای فاشیلیت پلانتار مشکل ساز خواهد بود، زیرا به احتمال زیاد یک لکه چربی، در پاشنه پا ، نزدیک به محل تزریق باقی خواهد ماند.کریستین بینز، یکی از دونده های واجد شرایط بوستون می گوید: "من توصیه های پزشک متخصص پا مبنی بر تزریق نکردن کورتیزون به پاشنه پایم را نادیده گرقتم و از پزشک خانوادگیم خواستم که این کار را برایم انجام دهد." "الان یک تکه چربی در زیر پاشنه پایم دارم و دیگر نمی توانم پابرهنه راه بروم."یکی دیگر از موارد خطرناک دیگر تزریق کورتیزون، برای درمان مورتونز نوروما است (عصب دردناک در شبکه بین انگشتان پا). فیشلر می گوید، اگرچه برخی وب سایتهای پزشکی هنوز تزریق را بعنوان یک درمان ممکن ذکر کرده اند، اما خطر این است که کورتیزون می تواند کپسول متاتارس را تخریب کند، " کورتیزون می تواند مانند  پلاستیک دور تا دور مفصل بچرخد." 

 

با شنیدن این داستانهای ترسناک، سوال این است، چه زمانی باید از کورتیزون استفاده کرد؟

بارزترین وضعیتی که تزریق کورتیزون توصیه میشود برای مشکلات بالا تنه یا آرتروز زانو است. فیسلر می گوید: "من برای یک دونده با سابقه با ورم مفاصل زانو، که دارد خود را برای یک رخداد بزرگ آماده میکند تزریق کورتیزون را در نظر می گیرم ولی به هیچ وجه برای اشخاص پایین ۴۰ سال توصیه نمیکنم."او ادامه داد ، كورتیزون همچنین می تواند برای سندرم Band IT یا بورسیت كه خطر آسیب دیدن به بافت های محیطی كمتر است مفید باشد. وی می گوید: " اما برای مصدومیت  همسترینگ یا piriformis ایده خوبی نیست، زیرا خطر تاثیرگذاری بر عصب سیاتیک ، در همان نزدیکی وجود دارد."Dathan Ritzenhein ، که ماراتن را در 2:07:47 تمام کرده می گوید که برای چند سال کورتیزون تزریق کرده است. او توضیح می دهد: "بعضی کار می کردند و برخی هم نه. من آنها را در غلاف آشیل ، مفاصل لگن ، مفاصل زانو و پا تزریق می کردم." با این همه، او توصیه نمی کند که بدون فکر تزریق را شروع کنید. او می گوید: "بعضی اوقات فقط چند روز تمرین کراس ترینینگ می تواند بدون نیاز به تزریق مشکل را از بین ببرد." اگر می خواهید از کورتیزون استفاده کنید، بهتر هست سریعتر انجامش دهید.  Ritzenhein می گوید: "تزریق کورتیزون قبل از مزمن شدن درد بهترین کاری بوده که انجام داده است." اما رابرتز هشدار می دهد كه خنثی كردن التهاب خیلی تهاجمی، خیلی زود، می تواند نتیجه اسف باری در پیش داشته باشد. او می گوید: "در بعضی اوقات التهاب جزئی از پروسه بهبود به شمار میرود." "شما می خواهید زمانی تزریق را انجام دهید که التهاب اولیه کمتر شده باشد تا به بهبود نقطه آسیب دیده کمک کرده باشید، و این مهم هست که این دو پروسه با هم تداخل نداشته باشند."به طور کلی، Ritzenhein می گوید هر وقت درد در سه روز بهبود نیافت، سعی می کند به پزشک مراجعه کند. او می گوید: "شما باید سریع باشید." "یک پزشک پیدا کنید که به او اعتماد دارید و سریع درد را مداوا کنید."  اما، چه موضوع تزریق کورتیزون باشد یا هر چیز دیگر، در کل نباید حل کردن یک  مشکل از راه میانبر به قصد دویدن سلامت عمومی بدن شما را به خطر بیندازد.